МАРАНЕЛО СО F80 ЈА ПРОДОЛЖУВА ЛОЗАТА НА ВРВНИ И РЕТКИ МОДЕЛИ СОЗДАДЕНИ ЗА ДА ГО ПРИКАЖАТ ВРВОТ НА ДОСТИГНУВАЊАТА ВО ПОГЛЕД НА ТЕХНОЛОГИЈАТА, ПЕРФОРМАНСИТЕ, ПА ДУРИ И ДА ГО ПРИКАЖАТ ПРИСТАПОТ ВО НОВИОТ ДИЗАЈНЕРСКИ ПРАВЕЦ НА МАРКАТА
Точно 40 години од појавувањето на првата икона меѓу модерните автомобили на Ferrari доаѓа новиот знаменосец на славната марка од Маранело: Ferrari F80! F80 е наследство кое ќе му се придружи на пантеонот на икони на Ferrari создадени за да бидат произведени во ограничена серија со цел да се сочува и подигне нивната ексклузивност. Идејата за создавање на ексклузивни знаменосци во ограничена серија во Ferrari проработува на почетокот на 1980-те години кога марката почнува да го чувствува притисокот од други производители кои полека навлегуваат во нејзин домен.
Размислувањата одат во насока да се преслика технологијата од Формула 1, па така водени од успехот на турбо моторите во овој врвен мотоспорт во Ferrari го создаваат GTO. Претставен во 1984 година, а поставен на основата на 308 GTB, GTO е првиот Ferrari со надолжно во средина на шасија поставен турбо V8 и каросерија од лесен композит и карбон-фибер. Моторот од 2.8 литри истискува 400 КС при 7.000 min–1. До 1987 година произведени се само 272 примероци.
Неговиот наследник Ferrari F40 станува уште поголема икона и тоа за време на своето постоење. Нема љубител на автомобили на планетата кој не ги препознава линиите на F40. Претставен е во 1987 година за да ја прослави 40 годишнината на Ferrari и во свое време е најмоќниот, најбрзиот и најскапиот модел на марката. Неговиот V8 битурбо од 2.9 литри истискува 478 КС при 7.000 min-1. Планот бил производството да биде ограничено на само 400 примероци. Но, побарувачката била толку голема што на крај до 1992 година излегле 1.311 примероци.
После овие два легендарни модели доаѓаат, исто така, икони на своето време инспирирани од Формула 1. Меѓу 1995 и 1997 година се појавува Ferrari F50 со атмосферски V12 од 3.5 литри и 519 КС дериват на моторот од болидот во Ф1, и со продукција од 349 примероци. По него меѓу 2002 и 2004 доаѓа Enzo со 6.0 литарски V12 од 660 КС и автоматизиран менувач од Формула 1 и продукција од 399 примероци.
Безмалку, 10 години подоцна во 2013 година се појавува LaFerrari туркан од 963 КС и технологија од Ф1. На 6.3 литарскиот V12 од 800 КС му помага системот KERS кој нуди уште 163 КС. Продукцијата од 500 примероци беше однапред распродадена. Во 2019 година во чест на 90 годишнината на тркачкиот тим во Формула 1 доаѓа SF90 и ја носи истата ознака со болидот од Ф1. Неговиот V8 битурбо од 4.0 литри испорачува 780 КС, а во комбинација со трите електрични мотори остварува вкупна моќност од 1.000 КС. SF90 сѐ уште стои во понудатa на Ferrari иако серијата од 799 примероци за купето и 599 примероци за кабриолетот е однапред распродадена.
Со олку богато наследство од ексклузивни примероци зад себе F80 е новиот фино избрусен дијамант кој отвора нова страница во историјата на Ferrari опеана низ низа од легендарни супер спортски автомобили. И тој ќе биде произведен во 799 примероци.
НИЗ ПРИЗМА НА МОТОСПОРТОТ
Подеднакво како и кај неговите претходници, погонската спрега и кај F80 е одраз на технологијата којашто се користи во мотоспортот. Денес и Формула 1, но и тркачите од Светскиот шампионат на трки на издржливост – WEC користат V6 мотори спарени со хибриден систем од 800 V. Всушност F80 ја користи истата архитектура како тркачот од WEC Ferrari 499P кој два пати по ред победува на 24 часа на Ле Ман.
3.0 литарскиот битурбо V6 со агол меѓу цилиндри од 120 степени докажан во трка, за во F80, Ferrari успева да го навие на неверојатни 900 КС. Со 300 КС по литар зафатнина овој 3.0 V6 е со моќ најнабиениот мотор на Ferrari на сите времиња. Моторот го носи и 296 GTB и неговата тркачка изведба 296 GT3 за која веќе стана збор во овие редови, и која, годинава, го освои третото место во својата класа во WEC. Меѓутоа во однос на него моторот за во F80 претрпел толку многу измени кои го претвориле во сосем поинаква ѕверка. Секако значителните подобрувања оделе во насока да се достигне саканата моќност, но и да се обезбеди ниво на одзив како кај атмосферски мотор низ целиот дијапазон на работа.
За да се ослободи целосниот потенцијал на моторот се користат електрични турбо полначи со електромотор поставен аксијално меѓу куќиштето на турбината и на компресорот. Електромоторот ја елиминира турбо-дупката и нуди молскавично брза реакција на педалот за гас. Во комбинација со директното вбризгување со притисок од 350 бари и изменетиот профил на брегастите вратила бројот на вртежи кои може да ги улови навиениов V6 е подигнат на 9.200 min-1.
Приказната не завршува тука. Вшмукувачкиот тракт е полиран, исто и издувниот. Така струењето на мешавината од воздух и гориво, и на издувните гасови по согорувањето, е помазно и побрзо, со што се олеснува полнењето и празнењето на цилиндрите. Односно се олеснува дишењето на моторот. Коленесто вратило по машинската обработка оди на т.н. жешко ковање, а потоа се балансира. Клипните лостови се изработени од титаниум, додека клиповите ковани од легура на алуминиум покрај тоа што се полесни успеваат да издржат и поголеми напрегања.
ЕЛЕКТРИКАТА НА ПОМОШ
Навиениот V6 ги остварува масивните 900 КС при 8.750 min-1, додека вртежниот момент од 850 Nm се испорачува при 5.500 min-1. Но, ова не е врвот. Електриката ја поткрева границата на F80 за две скалила повисоко. Хибридниот систем, поточно електромоторот спарен директно со моќниот V6 испорачува дополнителни 81 КС и 45 Nm и способен е да се врти на 30.000 min-1. Двата електромотори на предната оска секој со по 142 КС и 121 Nm се хранат од напон од 800 V и придонесуваат за вкупно пресметана моќ од 1200 КС. Сето ова е доволно да го катапултира F80 од место до 100 km/h во само 2,15 секунди, додека ловот на 200 km/h завршува после само 5,75 секунди. Максимумот застанува на 350 km/h кои го претвораат F80 во најбрзиот сериски Ferrari досега.
СОПИРАЧКИ ВРВЕН АПАРАТ
Суперлативот го краси и сопирачкиот апарат кој нуди подобри перформанси од кое било сериско решение досега. Составен е од карбон-керамички дискови со подолги јаглеродни нишки кои за разлика од претходната генерација ја подобруваат цврстината за 100% и имаат 300% поголема термичка спроводливост. Преслечени се и со слој од силициум-карбид кој нуди неверојатна отпорност на абење и извонредно триење дури и при екстремно напрегање на патека. Предните дискови имаат 6 клипни сопирачки клешти и димензии 408х38 mm, а задните 4 клипни клешти и димензии 390х32 mm. Благодарение на нив F80 успева од 100 km/h во место да застане за 28 метри, додека од 200 km/h му се потребни 98 метри. Подобро од кој било сериски автомобил досега.
ПО ПРИМЕР НА ФОРМУЛА 1
Шасијата и каросеријата на F80 се изработени според принципот на спој од повеќе материјали. Односно користење на најсоодветен материјал за одредена позиција. Од јаглеродни влакна се изработени и шасијата, и каросеријата. Но, иако така звучи, конструкцијата е далеку од едноставна. Ќелијата која ја формира кабината е изработеа од карбон-фибер, додека механичките компоненти се прикачени на под-рамки. Тие се изработени од легура на алуминиум и прицврстени се за ќелијата со завртки од титаниум. Патничката ќелија заради заштеда во тежина, но и заради поголема цврстина има фиксно излеано седиште за совозачот, додека она кај возачот може да се мести.
Од јаглеродни влакна се и панелите на каросеријата чии сложени форми не само што придонесуваат за убавината на F80 туку и дополнително го зацврстуваат. F80 го потпишува и новиот дизајнерски стил на Ferrari кого ќе го носат и идните модели на марката. Нема двојби дека F80 делува како да бришка со 300 km/h дури и кога стои. Беснотилакот кој доаѓа како знаменосец во понудата на Ferrari има и соодветно бесна цена. Стартот е од 3 милиони евра, а крајниот исход зависи од желбите на клиентот. Со оглед на фактот дека ќе бидат произведени само 799 примероци, F80 уште за време на своето постоење ќе се претвори во тешко достижно, но силно посакувано, колекционерско ремек-дело.