СО ТИЕ ЗБОРОВИ МОЖЕ ДА СЕ ОПИШЕ ГОДИНАШНОТО ДАКАР РЕЛИ. ТАМУ НЕМА ОВОЈ Е ФАВОРИТ, А ТИЕ ТАМУ НЕ СЕ. ТАКВИТЕ НЕШТА НЕ „ПАЛАТ“ КАЈ ОВА РЕЛИ. РАБОТИТЕ СЕ МЕНУВААТ ОД МИНУТА ВО МИНУТА – ДОСЕГА СИ ВОДЕЛ, А ОТСЕГА НАТАМУ ЌЕ СЕДИШ ЗАЕДНО СО ГЛЕДАЧИТЕ… КОГА НАЈМАЛКУ ОЧЕКУВАШ, ТОГАШ ЌЕ ТЕ НАВАСА СРЕЌАТА И ЌЕ ПОБЕДИШ. ПЕСНАТА Е ИСТА ЗАТОА ШТО СЕКОЈА ГОДИНА СЕ СЛУЧУВААТ МНОГУ ЧУДА НА РЕЛИТО ДАКАР. НЕМА РЕЛИ, А ДА НЕ МИНЕ СО ПРОБЛЕМИ.
Годинава се возеше 47. издание од релито Дакар, најпознатото во светот. И овој пат земја домаќин на релито беше Саудиска Арабија, по шести пат едноподруго. На почетокот се возеше на европско и африканско тло, потоа организаторот одлучи да замине во Ј. Америка каде имаше толку многу посетители што беше големо изненадување за учесниците, но и за организаторот затоа што толку многу публика нема ни на фудбалските стадиони.
Релито заврши со доминација на Тојота и нејзината 1 – 2 победа, Јазид Ал Раџи / Тимо Готшалк и Хенк Латеган / Брет Камингс, а на третото место се пласираше Форд со двоецот Матијас Екстром Емил Бергквист. Во класата на мотоцикли победи Даниел Сандерс, а производителот КТМ се закити со 20 титула на ова рели. Втор на целта стигна Тоша Шареина, а трет Адриан Ван Беверен, обајцата на Хонда. Најинтересно е тоа што во време од еден час влегуваат дури седум мотоциклисти. Да возиш 12 етапи и да изминеш над 7.800 км во рок од две недели, не е ни малку лесно и згора на тоа седумте првопласирани мотоциклисти да се сместени во временска разлика од еден час. Мерачите за време кажуваат сѐ, ова 47. рели е најизедначеното од сите досега. За претходно напишаното сведочат првите четири екипажи со автомобили, распоредени во само 23 минути.
Кај „тешкашите“ најбрзо, најснаодливо и најупорно е триото Мартин Мачик / Франтишек Томашек / Давид Шванда со Ивеко, зад нив уште еден екипаж на Ивеко, Мајкл ван ден Бринк / Јамо Ван де Пол / Мозес Торалардона, а третото место им припадна на екипажот со стартен број 601, Алеш Лопраис / Дарек Родевалд / Давид Крипали, исто така со камион од марката Ивеко. Во оваа група временските разлики се со часови, така што не важи „правилото“ што важеше кај мотоциклистите и автомобилите.
Натпреварувачите стартуваа утрото на 3 јануари од местото Биша. Вкупно 807 возила ја напуштија почетната линија и така две недели сѐ додека не стасаа на целта во местото Субајта на 17 јануари, а дотаму само 224 возила. Ова доволно говори колку е тешко да се извози релито Дакар.
Доброто на ова рели е што немаше повредени учесници. Многумина се откажаа од различни причини, но најтешко му беше на најискусниот, на Карлос Саинц, легендата од СШР. На маратонскиот брзински 48 часовен испит неговото возило се преврте и толку многу беше оштетено што инспекторите од ФИА го прогласија истото за крајно небезбедно и не му дозволија на К. Саинц повторно да влезе во него и да продолжи со возење. Кога „ел матадор“ ја слушнал одлуката на ФИА изреагирал премногу емотивно, дури и со солзи на очите. И рекордерот со титули во СШР, Себастијан Лоеб се откажа. Од овие двајца возачи се очекуваше многу повеќе, но релито Дакар е толку многу непредвидливо, што не се знае што „носи“ наредната минута. Што ако двоецот Хенк Латеган / Брет Камингс од тимот на Тојота Газу Рејсинг беше постојано прв во поголемиот дел од релито кога на крајот двоецот Јазид Ал Раџи / Тимо Готшалк направи „маневра“ во вистинско време и стигнаа до првото место со временска разлика од скоро четири минути. Ова е прва титула за саудискиот возач Јазид Ал Раџи, а успеа да ја освои во својот 11-ти настап. За него велат дека титулата неколку пати му бега од раце поради најразлични проблеми, но ете сега среќата му се насмеа и воедно е првиот што победува на релито Дакар на домашен терен. Досега такво нешто не се случило.